TELEFON ZAUFANIA DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

 fot. strona telefonu zaufania 116 111

Każdy człowiek ma swoje prawa. Dzieci są bardziej narażone na doznawanie krzywdy niż dorośli, dlatego chronią je szczególne prawa. Młode osoby mają także szczególne potrzeby, których realizację również gwarantuje prawo.

 Różne problemy, różne rozwiązania.

Telefon 116 111 działa przez 7 dni w tygodniu, w godzinach 12:00 - 2:00, można także zarejestrować się na stronie https://116111.pl/ oraz napisać wiadomość e-mail.

Zasady ABCD funkcjonowania Telefonu 116 111:

Anonimowo - dzwoniąc, nie musisz podawać swojego imienia, nazwiska ani adresu zamieszkania.
Bezpłatnie - połączenie jest bezpłatne zarówno z telefonów komórkowych, jak i stacjonarnych.
Chętnie - konsultanci 116 111 gotowi są rozmawiać o każdej ważnej sprawie. Jeśli będzie to potrzebne, mogą umówić się na kolejną rozmowę.
Dyskretnie - wszystko, o czym  powiesz lub napiszesz, zostanie między Tobą a konsultantami 116 111. Jeśli poprosisz o pomoc w rozwiązaniu Twoich problemów lub zgodzisz się na to, żeby Ci pomóc – konsultanci 116 111 zajmą się tym.

Kim są Konsultanci Telefonu 116 111?

Grupa pedagogów i psychologów dyżurujących przy Telefonie Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111. Każdy ma doświadczenie w pracy z osobami w trudnych sytuacjach życiowych i potrzebującymi pomocy. Potrafią słuchać i rozumieją młodych ludzi.

Pomagają dzieciom i młodzieży rozmawiając o sprawach dla nich ważnych i trudnych. Nie dają gotowych rad i rozwiązań. Razem z rozmówcami zastanawiają się, co mogą zrobić, by przezwyciężyć kłopoty i problemy. 

Na jaki temat można porozmawiać lub napisać?

• skontaktuj się w chwili, gdy potrzebujesz wsparcia i rozmowy o tym, co jest dla Ciebie ważne lub sprawia Ci kłopot,
• możesz porozmawiać o przyjaźni, miłości, kontaktach z rodzicami, czy problemach w szkole,
• czujesz złość, smutek, zniechęcenie, żal - podziel się tym, co właśnie przeżywasz,
• dojrzewasz i masz związane z tym pytania,
• doświadczasz przemocy lub jesteś w niebezpiecznej sytuacji,
• jest jakiś inny problem, którym chcesz się podzielić.

Konsultanci 116 111 czekają na Twój telefon!

Nie będą Cię oceniać ani pouczać. Wysłuchają Twojego problemu i razem z Tobą zastanowią się nad najlepszym jego rozwiązaniem!

więcej o działaniu telefonu znajdziemy również na stronie: https://www.gov.pl/web/numer-alarmowy-112/telefon-zaufania-dla-dzieci-i-mlodziezy

fot. ze strony telefonu zaufania 116 111
 

 PLAKATY PROMUJĄCE KAMPANIĘ "SŁOWA LECZĄ. POROZMAWIAJMY"

ZABAWA Z MORAŁEM

Dostałam dzisiaj z zaprzyjaźnionej akademiawebinaru.pl miejsca, gdzie dotychczas się szkoliłam lub słuchałam tutoriali, grę z morałem czyli escape room on line. GDZIE JEST OLO? 

Założenie gry jest proste:

• pracujemy on line,
• poruszamy temat asertywności,
• nasi uczestnicy ratują chłopca - kształtują w sobie postawę pomocy, sprawstwa.

 

 fot. kadr z gry "Gdzie jest Olo?"

Asertywność jest bardzo ważną umiejętnością i, niestety nie rodzimy się z nią. Oznacza to, że należy ją ćwiczyć, jak mięśnie. To nie jest proste zadanie, ale przynosi genialne korzyści dla nas wszystkich. Przykładem takich ćwiczeń może być podana gra, typu escape room, ale również codzienność i rozmowa. Obserwacja nas dorosłych i naszych relacji z ludźmi jest dla dziecka darem bezcennym, zatem ćwiczmy asertywność przede wszystkim u siebie!

 

fot. kadr z gry "Gdzie jest Olo?"

POWODZENIA!!!

grę znajdziemy tutaj:

https://docs.google.com/form/d/e/1FAIpQLSeJfz6w29ZKD0STOVEY0Qdbv4hTC0ZQsIS3DiQpANQWmGwHHQ/viewform 

#MyFreedomDay2021

 to od 2011 roku globalna kampania organizowana w ramach CNN Freedom Project, ma za zadanie zwiększać świadomość występowania problemu współczesnego niewolnictwa.  Jest również okazją do dyskusji nt. wolności. W Polsce kampanię promuje Kulczyk Foundation.
W tym roku przypada 16 marca.

Problem współczesnego niewolnictwa istnieje na całym świecie, również w Polsce. Obecnie dotyka około 40 mln ludzi, z czego 10 mln to dzieci! Kobiety i dziewczynki stanowią 71% ofiar.

Ze starszymi dziećmi można zobaczyć film dokumentalny "Silk Slaves" pokazujący obraz niewolniczej pracy w Indiach. Film opowiada historię matki i córki, Hadii i Nasseby, które pracują w ekstremalnych warunkach w fabrykach, po 12 godzin dziennie. Żyjąc w ciągły strachu przed osobą u której zaciągnęły dług, próbują znaleźć legalną drogę do wolności. Dokument pokazuje, jak ofiary pracy niewolniczej jednoczą siły i wspierają się wzajemnie. 

Film w angielskiej wersji językowej dostępny jest na stronie: 

https://edition.cnn.com/videos/tv/2021/03/11/cfp-silk-slaves-doc-spc-intl.cnn

 Choć może nam się wydawać, że ten problem nas nie dotyczy i nie mamy na to wpływu, to aby dotarło do nas, że możemy być jego częścią, czy wręcz przyczyną, wystarczy… spojrzeć na metkę swojego ubrania lub wziąć do ręki swojego smartfona.  Ubrania, elektronika, nawet czekolada często powstają z wykorzystaniem niewolniczej pracy!

Warto to sobie uświadomić, rozmawiać o tym i szukać rozwiązań pozwalających na wyeliminowanie tego zjawiska.

Więcej informacji: 

https://kulczykfoundation.org.pl/edukacja/baza-wiedzy/Nasza_Wolnosc_Kosztuje_Wolnosc_Innych_Myfreedomday

GNIEW, ZŁOŚĆ I WŚCIEKŁOŚĆ - JAK WSPIERAĆ DZIECKO?

W naszym potocznym języku bardzo często słów gniew, złość i wściekłość używamy naprzemiennie. Ale czy na pewno słowa te oznaczają to samo?

ZŁOŚĆ

fot. kadr z filmu "W głowie się nie mieści"

To jedna z podstawowych emocji towarzysząca nam na co dzień. Jest nam potrzebna do prawidłowego funkcjonowania psychicznego tak jak szczęście, wstyd, pogarda i strach.

Dziecko złości się gdy:

• coś poszło nie tak - inaczej niż oczekiwało, niż sobie zaplanowało, niż myślało jak będzie,
• jego potrzeba lub potrzeby nie zostały dostrzeżone,
• doświadcza raniących zachowań lub komunikatów ze strony innych,
• inni naruszają jego poczucie własnej wartości,
• inni naruszają jego granice osobiste.
  

Złości nie jesteśmy w stanie kontrolować. Jest to reakcja organizmu, która wyraża się wzmożonym wydzieleniem adrenaliny, szybkim biciem serca, ciało przygotowuje się do ucieczki lub obrony, krew napływa do naszych rąk i nóg. To dlatego w chwilach złości dzieci najczęściej biją, kopią, gryzą itp.

GNIEW

 

fot. psychotronika.pl

Gniew to reakcja emocjonalna na niepowodzenie lub wzburzenie emocjonalne. Ma trzy elementy: myśli, reakcje fizjologiczne i zachowania. To dlatego wybuch gniewu może zamienić się we wściekłość, to zależy tylko od naszej reakcji na zaistniałą sytuację. Jesteśmy w stanie go kontrolować. Dziecko jednak musi się tego nauczyć. Wymaga to czasu, gdyż muszą dojrzeć jego płaty czołowe mózgu.

 

fot. portal.librus.pl
 

Dziecko, które się złości, komunikuje rodzicowi coś bardzo ważnego. To są komunikaty o dziecku - jego uczuciach, nastroju, wydarzeniach, a nie o rodzicu! To oznacza, że jest mu w danej chwili trudno a nie, że rodzic źle wychowuje. 

Błędy rodziców w odczytywaniu złości u dziecka:

• manipulacja, próba wymuszenia czy rządzenia rodzicami - to powoduje wchodzenie dorosłego w próbę sił z dzieckiem, w samym rodzicu zaczyna pojawiać się złość a to blokuje prawidłową naukę radzenia sobie z emocjami. Zmieńmy perspektywę  i spójrzmy na wybuch złości jak na wołanie o pomoc dziecka a nie atak w naszą stronę.
• przekonanie, że złość piękności szkodzi czyli, że nie wolno się złościć -  jeśli nam w dzieciństwie nie pozwolono się złościć to dlaczego mojemu dziecku jest wolno? Wówczas dochodzi do sytuacji, że nasza niewyrażona złość potęguje złość dziecka. Warto wtedy zrobić tzw. stop - klatkę i zastanowić się co mnie tak naprawdę porusza, i czy atak złości dziecka nie jest moją nieprzerobioną historią.
• strach przed złością -  boimy się jej, gdyż kojarzy nam się z agresją, przypisujemy jej negatywne oceny moralne. Gdy dziecko się złości to znaczy, że inne środki zachowawcze zostały w nim wyczerpane. Dziecko nie potrzebuje wtedy dyscyplinowania, zawstydzania czy izolowania, raczej rodzicielskiego wspierania, spokojnego towarzyszenia i wyciszenia poprzez mocne przytulenie, pozwolenie na wypłakanie czy zwykłe twierdzenie "jestem tutaj, aby ci pomóc"!
• brak akceptacji złości -  żyjemy w przekonaniu, że gdy damy dziecku przestrzeń do jej wyrażania w przyszłości przerodzi się ona w przemoc. Jest jednak zupełnie na odwrót. Kiedy pokażemy dziecku, że nie boimy się jego złości to ono też przestanie się jej bać. 
• brak społecznej akceptacji złości -  mamy przekonanie, że jeśli pozwolę dziecku przeżywać złość to jestem niewydolnym i złym rodzicem. Nie dajmy się zwariować! Jeśli mamy wątpliwości co do naszych metod wychowawczych zawsze możemy zapytać o to specjalistę, poczytać w Internecie czy w różnego rodzaju publikacjach. 
• złością można się zarazić -  moment, w którym rzeczywiście możemy się nią "zarazić" jest chwila naszej refleksji nad zaistniałą sytuacją. Jeśli pomyślimy, że dziecko mnie nie szanuje, to przegraliśmy. Dziecko krzycząc do mamy "jesteś głupia!" tak naprawdę krzyczy o sobie, o danej sytuacji czy rozczarowaniu. 

WŚCIEKŁOŚĆ 

 Pojawia się wtedy, gdy nie utulimy i nie wesprzemy dziecka w chwili złości. Rodzice bardzo często ten stan nazywają histerią. Oznacza to, że możliwości układu nerwowego dziecka zostały znacznie przekroczone, a silnie przeżywana frustracja utrudnia dziecku powrót do równowagi. Dlatego warto reagować i wspierać na etapie złości. Zapewnić o swej pomocy, przytulić, być obok. 

 

 fot. portal.librus.pl

 

Źródła:

 

• Isabelle Filliozat. W sercu emocji dziecka. Wydawnictwo Esprit S.C. Kraków 2009.

• Isabelle Filliozat. Moje dziecko doprowadza mnie do szału. Wydawnictwo Esprit S.C. Kraków 2015.
•  
  
•  https://portal.librus.pl/rodzina/artykuly/gniew-zlosc-i-wscieklosc-jak-wspierac-dziecko

  

MIĘDZY NAMI, DZIEWCZYNAMI

"Między nami, dziewczynami" to nazwa zajęć rozwijających dla dziewczynek w klasach I - III. Zajęcia mają na celu wzbudzenie pasji, poznanie drogi dążenia do celu, upadków aby wyjść na szczyt, nie poddawanie się. Cele te osiągam na podstawie krótkich biografii kobiet, które uważają, że nie zrobiły wiele, a jednak tak wiele. Piszę o tym, w MIĘDZYNARODOWYM DNIU KOBIET życząc wszystkim kobietom siły oraz zdrowia w tych trudnych czasach.

Przez wieki kobiety budowały swoją pozycję w społeczeństwie, walczyły o równouprawnienie, o prawa wyborcze, pokazywały, że nie ma dla nich rzeczy niemożliwych. Stawały się prekursorkami, ikonami w swojej dziedzinie. Osiągały sukcesy w nauce, zajmowały stanowiska przypisywane tylko mężczyznom, miały wpływ na to, jak aktualnie wygląda świat. 

Przedstawiam 10 krótkich biografii kobiet, które mam nadzieję, zmotywują NAS do działania i spełniania swoich marzeń.

PEGGY WHITSON - KOBIETA, KTÓRA SPĘDZIŁA NAJWIĘCEJ CZASU W KOSMOSIE.

To amerykańska astronautka, która pracę w NASA rozpoczęła jako 26 latka (absolutny rekord). Jako pierwsza kobieta dowodziła Międzynarodową Stacją Kosmiczną. Łącznie poza Ziemią spędziła 665 dni 22 godziny 22 minuty i 59 sekund - żadna inna kobieta na świecie i mężczyzna w USA nie dorównali jej pod tym względem.

MALALA YOUSAFZAI - NAJMŁODSZA NOBLISTKA

Malaja mając zaledwie 17 lat, otrzymała Pokojową Nagrodę Nobla. Rozgłos zyskała dzięki blogowi, na którym opisywała walkę, jaką toczyły dziewczęta z pogranicza afgańsko-pakistańskiego, by zyskać prawo do nauki. Opowiadała o codziennym życiu, trudniej sytuacji edukacyjnej dziewczynek czy też zamachach bombowych na szkoły. Co ciekawe Malala nie miała dostępu do komputera. Jej opowieść spisywał radiowy korespondent BBC.

 COCO CHANEL - SYMBOL ELEGANCJI I STYLU

Pierwsza kobieta, która zdobyła sukces w świecie mody. To ona zrewolucjonizowała damski strój, promując ubrania o prostych fasonach. Stworzyła elementy garderoby, które do dziś uważa się za klasyczny kanon elegancji: „mała czarna”, spodnie-dzwony czy też prochowiec. Coco jest również autorką rozpoznawalnych na całym świecie perfum Chanel No.5. Ciekawostką jest, że zaczęła ona swoją przygodę z modą od dekorowania kapeluszy! 

 KATHARINE HEPBURN - IKONA KINA

 Pierwsza z aktorek, która otrzymała 12 nominacji i 4 Oskary w kategorii najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Co ciekawe nigdy tych nagród nie odebrała! Aktorka unikała mediów i nie była bohaterką skandali, co przyczyniło się do tego, że mimo ogromnego talentu i klasy nigdy nie cieszyła się popularnością. Nigdy też nie poddała się sugestiom producentów filmowych, którzy chcieli, by zmieniła styl na bardziej "kobiecy". 

 

MARGARET THATCHER - PIERWSZA KOBIETA PREMIER

Margaret idealnie odnalazła się w świecie polityki, który do tej pory był zdominowany przez mężczyzn. W 1979 r. została premierem brytyjskiego rządu, stając się pierwszą kobietą w Europie obejmującą ten urząd. Jako jedyna osoba w XX wieku zdołała trzykrotnie wygrać wybory dla swojej partii. 

 

JOANNA D'ARC - MĘCZENNICA, ŚWIĘTA, DOWÓDCZYNI WOJSKA

Prawdziwa bohaterka Francji i od 1920 roku jej patronka. Była pierwszą kobietą-żołnierzem, która mając zaledwie 17 lat dowodziła armią. Posiadała niezwykły zmysł taktyczny. To jej przypisuje się realne wyzwolenie Francji spod inwazji Anglików, dlatego uchodzi za symbol zjednoczenia tego kraju. Niestety zginęła na stosie z rąk Anglików – została oskarżona o 70 występków przeciwko wierze, w tym o czary, herezję i ubieranie się jak mężczyzna. 

 EMILIA PLATER - POLSKA BOHATERKA NARODOWA

 Była naśladowczynią Joanny d'Arc, która wywarła na niej ogromne wrażenie i którą starała się naśladować. Na wieść o wybuchu powstania listopadowego obcięła włosy i w męskim stroju, razem z przyjaciółką Marią Prószyńską, utworzyła kilkusetosobowy oddział. Stoczyła kilka zwycięskich walk. Cieszyła się sympatią i szacunkiem żołnierzy, którzy docenili jej waleczność. Stała się symbolem patriotyzmu i walki o niepodległość. Jej wizerunek widniał na banknotach okresu polskiego międzywojnia. 

 MARIA SKŁODOWSKA - CURIE - POLSKA NOBLISTKA

Maria swoje życie i karierę zawodową poświęciła badaniu właściwości chemicznych pierwiastków promieniotwórczych. Praca ta przyniosła jej dwie nagrody Nobla – otrzymała to znane na całym świecie wyróżnienie jako jedyna kobieta w historii w dwóch różnych dziedzinach nauki! Co ciekawe Maria w 1916 roku zrobiła prawo jazdy jako jedna z pierwszych kobiet w historii. 

 MARIA KONOPNICKA - POETKA, EMANCYPANTKA

Utwory poetki zawierają protest przeciwko niesprawiedliwości społecznej oraz ustrojowi niosącemu ucisk i krzywdę. Nacechowane są patriotyzmem, liryzmem i sentymentalizmem. Matka ósemki dzieci, nie mogła znieść ograniczeń jakie nakładał na nią mąż w związku z wychowaniem dzieci oraz byciem gospodynią domową. Uwierzyła w swój talent i postanowiła sama zadbać o dzieci i siebie. 

IRENA SENDLEROWA - SPRAWIEDLIWA WŚRÓD NARODÓW ŚWIATA

Polska działaczka społeczna i charytatywna, członkini PPS i w czasie II wojny światowej kierowniczka referatu dziecięcego Rady Pomocy Żydom przy Delegaturze Rządu na Kraj - uratowała życie około 2500 żydowskim dzieciom. Sprawiedliwa wśród Narodów Świata, dama Orderu Orła Białego i Orderu Uśmiechu.

  

Za słowami Coco Chanel: „może się zdarzyć, że urodziłeś się bez skrzydeł, ale najważniejsze, żebyś nie przeszkadzał im wyrosnąć” szukaj inspiracji w powyższych historiach, rozwijaj się i realizuj marzenia. Nawet jeśli Twoje cele początkowo wydają się poza zasięgiem, nie bój się szukać sposobów, nawet innowacyjnych, na ich osiągnięcie. 

Wszystko zależy tylko od Ciebie i Twoich myśli. 

 

Źródło:

• http://www.bristol.us.edu.pl/
• https://businessinsider.com.pl/
• https://zyciorysy.info/
• https://www.vogue.pl/
•  https://portal.librus.pl/rodzina/artykuly/kobiety-ktore-osiagnely-to-co-pierwotnie-niemozliwe

Polecam:

JAK NAUCZYĆ DZIECKO OKAZYWANIA SZACUNKU?

 

21 i 22 stycznia obchodzimy co roku Dzień Babci i Dzień Dziadka, dni w których odwiedzamy naszych kochanych seniorów wręczając witaminy, czekoladki czy kwiaty. Obserwuję co roku, niestety, taką zależność, że dni te są narzuconym obowiązkiem. Uważam, że dni okazywania uśmiechu i szacunku powinny być codziennością a nie przykrym obowiązkiem! Śledząc aktualne wiadomości w telewizji natrafiłam na uzasadnienie wyroku sądu, skazującego młodego człowieka na więzienie za gnębienie starszych osób. W uzasadnieniu usłyszałam, że miarą społeczeństwa jest fakt okazywania szacunku osobom starszym.

Jako pedagog rozszerzyłabym tę dewizę o okazywanie szacunku drugiej osobie. Obecnie obserwujemy rozluźnienie konwenansów społecznych oraz wszechobecny hejt pod przykrywką nika, a okazywanie szacunku drugiej osobie staje się niszowe, niepotrzebne i mało znaczące. Zdarza się, że ustąpienie miejsca w autobusie starszej osobie bądź kobiecie w ciąży naraża osoby na śmieszność i słowne poniżanie. Co zatem zrobić aby zmienić tę sytuację? Zacznijmy od definicji szacunku.

Wg internetowego słownika języka polskiego PWN szacunek to stosunek do osób lub rzeczy uważanych za wartościowe i godne zaufania oraz przybliżone określenie wartości, wielkości lub ilości czegoś. Psychologia rozszerza definicję szacunku o uznanie prawa drugiej osoby do swojego zdania, własnych poglądów oraz akceptacji samodzielnie podjętych decyzji. Sprzyja to życiu bez konfliktów z innymi, w atmosferze wzajemnego zrozumienia potrzeb i akceptacji. Pozwala podejmować dyskusje oparte na argumentach, a nie przekonywania do własnych racji za wszelką cenę.

Dzieci są jak otwarta księga. Zapisujemy w niej wszystko co mówimy i robimy oraz czego oczekujemy. Swoim postępowaniem uczymy też dzieci nawyków, dlatego zamiast bez przerwy karcić, "powiedz dzień dobry pani sąsiadce", róbmy to sami. Nawet jeśli dziecko nie powie tych słów w danej sytuacji, wróćmy do tego podczas rozmowy, opowiedzmy o uczuciach drugiej osoby oraz swoich. Przez obserwację dorosłych w dziecku budują się pierwsze sądy o ludziach, świecie, postawach wobec innych poglądów i sposobów myślenia. Dzięki naszej konsekwencji w okresie nastoletniej burzy dziecka, w czasie gdy runą wszelkie budowane przez rodziców opinie, to właśnie autentyczność naszych postaw ma szansę stać się fundamentem jego szacunku dla samego siebie jak innych ludzi. 

Rozmawiajmy więc i słuchajmy siebie wzajemnie.

Do artykułu wykorzystałam informacje oraz zdjęcia zawarte w artykułach

https://agnieszkazapart.pl/szacunek-co-to-wlasciwie-znaczy/

 https://portal.librus.pl/rodzina/artykuly/jak-nauczyc-dziecko-okazywac-innym-szacunek.

HEJT W INTERNECIE - spot MSWiA

Hejt w Internecie nie jest zagadnieniem nowym, nieznanym. Mówimy o nim dzieciom już w przedszkolu. W obecnej sytuacji, nauki czy pracy zdalnej, nasze życie towarzyskie przeniosło się właśnie do Internetu. Rodzice publikują zdjęcia swoich dzieci w różnych sytuacjach osobistych, dzieci wystawiają swoje zdjęcia z domu, komentujemy zdjęcia innych. Ponadto gramy w gry, rozmawiamy a czatach, czytamy komentarze innych... Nie ma problemu, gdy komentarz jest pozytywny, problem zaczyna się w sytuacji, gdy pod naszym zdjęciem znajdziemy hasła wyśmiewania, obrażania tylko dlatego, że komuś nie podoba się nasza bluzka czy kolor ściny w pokoju. 

Zachęcam do obejrzenia krótkiego spotu przygotowanego przez MSWiA dot. hejtu. Film przeznaczony jest głównie dla rodziców. W swej treści zawiera wskazówki dla rodziców dot. pomocy dziecku dręczonemu w Internecie, jak i sprawcy hejtu. Znajdziemy w nim również ważne telefony, w których otrzymamy pomoc dotyczącą w/w problemu.