poniedziałek, 8 listopada 2021

"POWIEDZ CO CZUJESZ. ZDEMASKUJ EMOCJE"

Pod hasłem "Powiedz co czujesz. Zdemaskuj emocje" kryje się nowa kampania Ministerstwa Zdrowia której celem jest zwrócenie uwagi na problemy psychiczne dzieci i młodzieży.


Kampania promuje specjalną infolinię 800 12 12 12 oferującą doraźne wsparcie psychologiczne dzieciom i młodzieży, a także ich rodzicom i opiekunom.

Numer działa przez całą dobę, a połączenie z nim jest bezpłatne. Młodzi ludzie, którzy od zwykłej rozmowy telefonicznej wolą komunikator, mogą skorzystać z chatu dostępnego na stronie internetowej Rzecznika Praw Dziecka link. 

 Zachęcam do obejrzenia filmów promujących kampanię:

https://youtu.be/1yhoKRdeDGw 

https://youtu.be/Qh1C3y_jvYM

Więcej  informacji o kampanii oraz wykaz ośrodków świadczących usługi zakresu pomocy psychologiczno - psychiatrycznej znajdziemy na stronie Ministerstwa Zdrowia lub pod linkiem https://www.gov.pl/web/zdrowie/gdzie-szukac-pomocy

piątek, 5 listopada 2021

Co będzie się liczyło najbardziej, gdy dzieci dorosną?

Po wczorajszej wywiadówce i rozmowach z zatroskanymi rodzicami dot. przeciwdziałania cyberprzemocy wśród dzieci, już będąc w domu zastanawiałam się, jak jeszcze wspomóc nasze dzieci w życiu w dwóch wymiarach - realnym i wirtualnym? Zaczęłam szukać, rozmyślać... wszędzie przeczytałam, że najważniejsze to BYĆ przy dziecku. Zdałam sobie sprawę (kolejny raz), że najważniejszy jest nasz instynkt jako matki/ojca, zgoda i wspólnota w rodzinie... Wielu rodziców niestety wychowuje swoje dzieci zgodnie z aktualnymi "modami", książkowo, be własnych przemyśleń, własnej inicjatywy - surowo: tak napisali, tak ma być. Gdy coś pójdzie nie tak, a przecież każdy z nas jest odrębną jednostką, rodzica dopada frustracja i moment poszukiwania nowego przewodnika... a to nie tak, na końcu każdego poradnika i tak przeczytamy aby BYĆ. I wtedy pojawiła mi się przed oczami taka oto refleksja autorstwa Dagmary Hicks:


 


fot. chilltorun.pl

Kiedy dzieci dorosną, co się będzie liczyło najbardziej? Zadaję sobie czasami to pytanie, kiedy widzę rozprawki na temat tego, jacy to rodzice są nieodpowiedzialni, niedostępni, zajęci. Jedni przyznają, że tracą cierpliwość, inni chwalą się, że nigdy. nie puszczają im nerwy. Jedni dzieciństwo definiują przez ilość dostępnych gadżetów, inni przez każdą sekundę traktowaną jak inwestycja w przyszłość. Co się będzie liczyło najbardziej? 

Każdy z nas popełni błędy. To jasne. Większe, lub mniejsze. Tak to jest, kiedy próbujesz przejść drogę do najważniejszego życiowego celu bez żadnych znaków, po ciemku.

To się nie będzie liczyło kiedyś, czy karmiłaś butelką, czy piersią, dopóki mogłaś. Czy bujałaś, czy samo zasypiało.

Nie będą się liczyły opasłe tomiska, które przeczytasz i zastosujesz.

Nie będzie się liczyło to, czy tuliłaś do snu, bo tak Ci podpowiadał instynkt, czy nie lulałaś, bo zabronił Ci poradnik.

Właściwie to nie będą się już wtedy tak bardzo liczyły wszystkie metody, które teraz atakują Cię z każdej strony. 

Nie będziesz pamiętała, jak się wściekałaś na rozwalone klocki i dziurę na kolanie.

Nie będą już bolały poranki, które przez kilka lat rozpoczynaliście przed wschodem słońca.

To minie. To wszystko minie. Wyrośniesz kiedyś z pieluch, z przedszkola, z pierwszych szkolnych miłości, pierwszej pracy i własnego M.

To minie, choć teraz czasem uwiera. Choć teraz często nie wiesz, jak przeżyjesz do wieczora, jak przeżyjesz kolejny taki sam dzień.

To minie.

Pewnego dnia, kiedy Twoje dziecko dorośnie, wpadnie na chwilę, bez pukania, prosto do kuchni, otworzy lodówkę, w której zawsze będziesz trzymała coś, co Twój skarb, teraz większy od Ciebie o głowę, lubi najbardziej. Siądzie na kanapie, podkurczy nogi, jak dwadzieścia lat temu i spyta co słychać. Będziesz wtedy widziała, że Twoje dziecko ciężar dorosłości na moment tej wizyty zostawiło za drzwiami, bo przecież obok Ciebie zawsze będzie dzieckiem, niezależnie od wieku. Będziesz czuła, że wciąż możesz pogłaskać je po głowie, a ono nadal chce Ci powierzyć jakąś intymną część swojego życia. Będziesz przekonana, że wierzy, że zawsze pomożesz, wesprzesz, że jeśli będzie trzeba, oddasz ostatnią koszulę i łyżkę zupy. Będziesz wiedziała, że ono wie, że dla Ciebie jest zawsze naj. 

I to się będzie liczyło najbardziej.

Poczujesz wtedy, że Twoje dziecko jest w domu. Bo dla dziecka Twój dom będzie zawsze otwarty.

Co się będzie liczyło najbardziej to ta więź, którą zbudujesz latami. To przekonanie, że szłaś tą wyboistą drogą najlepiej jak mogłaś, choć i zbaczać ze ścieżki zdarzało Ci się czasami. To przekonanie, które wpoisz dziecku, że kochasz je najbardziej na świecie, do ostatniego swojego oddechu. I wszystko, co robiłaś, było z myślą o tym, żeby dziecku było najlepiej. 

Do końca życia będziesz czekać, aż wróci z każdej podróży i kibicować, choćby wcale nie wyrosło zgodnie z planem.

Będziesz ocierać łzy i mieć nadzieję, że co złe, Twój skarb ominie. Będziesz się zawsze martwić.

I czekać.

Czekać, aż wpadnie na chwilę, bez pukania, prosto do kuchni…

Przytul, dłużej potrzymaj w ramionach, pocałuj w czoło, nie spiesz się tak. 

To minie. 

 

 Piękne i bardzo motywujące do wsłuchania się w siebie... aby BYĆ.


źródło: https://www.calareszta.pl/co-sie-bedzie-liczylo-najbardziej-kiedy-dzieci-dorosna/?fbclid=IwAR034pzcHb3Xj6ZiYPI7h4TZf_HlSP9XsGemeDF1JW8gE0TVbvgkafX0vHI

wtorek, 2 listopada 2021

WAŻNE UMIEJĘTNOŚCI, KTÓRE POWINNO POSIADAĆ KAŻDE DZIECKO

Jak wynika z badań Robert Wood Johnson Foundation (odnośnik do treści badania) "dzieci, które nauczono umiejętności interpersonalnych, mają większe szanse na zdrowe i udane życie. Zdobywają lepsze wykształcenie, pracę i ogólnie żyje im się lepiej. Analiza dowodzi, jak ważne jest, żeby już od najmłodszych lat wpajać naszym pociechom różne kompetencje. Dzięki temu będzie im się wiodło w dorosłości, a sami wyrosną na dobrych ludzi". Tak, drodzy rodzice, umiejętności interpersonalnych trzeba dzieci nauczyć poprzez zabawę, omawianie złych nawyków i zachowań oraz poprzez własny przykład.

Podaję kilka zachowań, których nauczenie dziecka spowoduje lepszy start w przyszłość.

1. JAK STAWAĆ WE WŁASNEJ OBRONIE I BRONIĆ INNYCH

fot. jasnastrona.com
 
 Jednym ze sposobów, by nauczyć dziecko, jak bronić siebie i innych, jest zapewnienie mu „kolegi do pomocy”. To przyjaciel, który zawsze się za nim wstawi i na odwrót. Trzeba uświadomić maluchowi, że nie powinno się rozpuszczać plotek i przezywać innych. Warto też zachęcić dziecko, by wyciągnęło rękę do nowych lub osamotnionych kolegów z klasy i spróbowało się z nimi zaprzyjaźnić. Pomoże to nie tylko waszemu szkrabowi, ale przede wszystkim osobie, która akurat potrzebuje wsparcia.
 
2. POLUBOWNE ROZWIĄZYWANIE SPORÓW
 
fot. jasnastrona.com
 
Między najmłodszymi nieustannie dochodzi do kłótni, nawet jeśli są najlepszymi przyjaciółmi. Trzeba przygotować ich na takie sytuacje i pokazać, jak sobie z nimi radzić. Nauczcie swoje dziecko, żeby potrafiło wskazać źródło konfliktu, a następnie odnalazło pokojowe rozwiązanie. Pociechy naśladują swoich rodziców, więc musimy być dla nich wzorem doskonałej komunikacji i empatii.
 
3. ODPOWIEDZIALNOŚĆ I TROSKA
 
fot. jasnatrona.com
 
Odpowiedzialność to szerokie pojęcie. Może odnosić się do odkładana zabawek na swoje miejsce, pomocy w domowych obowiązkach czy opieki nad zwierzakiem. Nauczcie dziecko, że niektóre zadania po prostu muszą być wykonane, a z czasem zaczną je robić, ponieważ będą świadome, że tak trzeba, a nie dlatego, że im kazaliście. Na tym polega odpowiedzialność, bez której niemożliwe jest osiąganie sukcesów w szkole i w życiu.
 
4. WSPÓŁPRACA
 
fot. jasnastrona.com
  
Ucząc dziecko dogadywania się i nawiązywania dobrych relacji z innymi, pomagamy mu odnaleźć się w pracy w grupie, co okaże się niezwykle przydatne w przyszłości. Wpajanie maluchowi umiejętności działania w grupie pozwoli mu rozwinąć wiele kompetencji społecznych, takich jak odnoszenie się do innych z szacunkiem, kompromis, tolerancja, cierpliwość, komunikacja i empatia. Zyska na tym jego pewność siebie oraz zaufanie do innych.
 
5.PRZEPRASZANIE I WYBACZANIE
 
fot. jasnastrona.com
 
Uczenie dziecka, żeby mówiło „przepraszam” nie wystarczy. Trzeba upewnić się, że wie, za co przeprasza i że nie mówi tego automatycznie. Dzieci muszą ponosić odpowiedzialność za swoje czyny. Pamiętajmy jednak, że wielu dorosłych ma problem z wybaczaniem. Przez wiele lat ciągną się za nimi nierozwiązane konflikty z innymi ludźmi. Dlatego też dobrze jest uświadomić dziecko, jak ważne jest przebaczanie i że warto robić to częściej.
 
6. SŁUCHANIE I EMPATIA
 

fot. jasnastrona.com

Będąc dobrym słuchaczem, dajemy odpowiedni przykład naszym dzieciom. Traktowanie ich z szacunkiem i okazywanie zainteresowania tym, co mają do powiedzenia, sprawi, że same nauczą się słuchać innych. To samo tyczy się empatii. Okazując dziecku swoje zrozumienie, zapewniacie mu dobry wzór do naśladowania. Warto dbać o to, by wasza pociecha troszczyła się o innych. Stwarzajcie jej więc okazje do wyrażania współczucia, bo dzięki temu szybciej to pojmie i będzie mogła okazać je innym.
 
7. RADZENIE SOBIE Z PRZYTŁACZAJĄCYMI EMOCJAMI
 
 fot. jasnastrona.com
 
Często zdarza się, że małe dzieci nie radzą sobie z przytłaczającymi je emocjami, a zadaniem rodzica jest przeprowadzić je przez te trudne momenty. Trzeba poświęcić czas, by zauważyć i nazwać ich uczucia, a dzięki temu nauczą się je dostrzegać w przyszłości. My, dorośli, również powinniśmy to robić, ponieważ naszym zachowaniem dajemy przykład najmłodszym. Warto dzielić się z dziećmi naszymi odczuciami, a następnie uczyć je, jak sobie z nimi radzić i pokonywać problemy.
 
8. RADZENIE SOBIE Z ROZCZAROWANIEM
 
fot. jasnastrona.com
 
Nasze dzieci już na bardzo wczesnym etapie mogą doświadczyć pierwszych rozczarowań i powinny wiedzieć, jak sobie z nimi radzić. Rodzice muszą słuchać i zrozumieć, przez co przechodzą ich pociechy, a następnie odnieść się do tego i poszukać rozwiązania. Trzeba uświadomić dziecko, że rozczarowania są częścią życia. Najważniejsze, by pokazywać maluchowi, że w niego wierzycie, zamiast go krytykować.
 
9. OPTYMIZM I MIŁOŚĆ DO WŁASNEJ OSOBY

fot. jasnastrona.com
 
Pokazywanie najmłodszym pozytywnych stron, docenianie ich wysiłków i uczenie, że porażka to nic złego, buduje poczucie optymizmu, które bez wątpienia przyda im się w życiu. Dziecko powinno też nauczyć się miłości własnej. Pokażcie mu, jak wierzyć w siebie i postrzegać się w pozytywnym świetle. Chwalcie dziecko. Możecie zrobić z tego zabawę i każdego dnia pytać je, co najbardziej w sobie lubi lub kocha.
 
10. ZARZĄDZANIE CZASEM
 
fot. jasnastrona.com

Możecie pokazać dziecku, jak zarządzać czasem, ustalając godzinę, o której ma się położyć do spania i ucząc je, by samo punktualnie szło do łóżka. Dotyczy to również porannych pobudek. Warto stworzyć dla dziecka kalendarz, w którym będą zaplanowane cotygodniowe zajęcia i obowiązki. Bardzo ważne jest także trzymanie się ustalonych godzin posiłków, gdyż maluch musi nauczyć się, że cała rodzina je razem o tej samej porze.
 
Artkuł powstał w oparciu o tekst "10 niezbędnych umiejętności, które powinno nabyć dziecko przed ukończeniem 13 lat" dostępnym na stronie  https://jasnastrona.com

DZIECIĘCY TELEFON ZAUFANIA ORAZ CZAT DLA UCZNIÓW

Od 1 listopada 2021 roku ruszył nowy Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Połączenie jest bezpłatne. 

Dodatkowo wystartowała możliwość korzystania z czatu internetowego, w którym na bieżąco i z innymi jego uczestnikami można omówić nasze bieżące problemy. Korzystanie z czatu nie wymaga instalowania aplikacji.

 
 
 
 

Więcej informacji znajdziemy na stronie Rzecznika Praw Dziecka https://brpd.gov.pl/

wtorek, 26 października 2021

POMOC PSYCHIATRYCZNO - PSYCHOLOGICZNA dla uczniów oraz ich rodziców

Minęły już dwa miesiące od rozpoczęcia roku szkolnego. Uczniowie oraz nauczyciele wrócili do pracy stacjonarnej po długiej i bardzo trudnej izolacji domowej. Wielu uczniów ma z tym problem... 

Rodzicu, jeśli martwią Cię niektóre zachowania dziecka, zastanawiasz się nad pomocą dla niego skontaktuj się z Jego wychowawcą bądź pedagogiem szkolnym - specjaliści w szkole pozwolą ci zebrać informacje dotyczące Twojego dziecka z poziomu zachowania w klasie czy na korytarzu oraz jego relacjami z rówieśnikami. Jeśli jednak rozmowa w szkole Cię nie uspokoiła, zostawiam tutaj namiar na Ośrodek REHABILIS, który ma swoje oddziały w Tychach oraz w Oświęcimiu. 

 


fot. screen ze strony

Ośrodek oferuje pomoc z zakresu opieki psychologicznej, poradni zdrowia psychicznego, w swoich zasobach ma również dzienny oddział psychiatryczno - rehabilitacyjny dla dzieci i młodzieży.

fot. screen ze strony
 


 fot. screen ze strony

wszelkie dodatkowe informacje znajdziemy pod linkiem https://centrumrehabilis.pl/

wtorek, 28 września 2021

O LĘKU I STRACHU NIE TYLKO U DZIECI

Polecam godzinny webinar dla rodziców pn. "WspieraMY relacje - Rodzice - o lęku i strachu nie tylko u dzieci. Jak być wsparciem dla dziecka" prowadzone przez edukatora centrum szkolenia nauczycieli Librus p. Marię Tuchowską.

Podczas szkolenia dowiemy się między innymi jak zostać drugim kurczakiem?, co to jest strachometr? Poznamy tzw. lęki rozwojowe u dzieci  

fot. ze szkolenia
 

oraz techniki redukcji stresu

fot. ze szkolenia
 

fot. ze szkolenia
 

Dowiemy się również jak rozmawiać z dzieckiem przeżywającym negatywne emocje - etapy rozmowy wspierającej 

fot. ze szkolenia
 

 oraz czynniki warunkujące zdrowy rozwój dziecka.

POLECAM!!! 

link do szkolenia: https://www.youtube.com/watch?v=PaAeiMeyQ9g&list=PLWuGvFSnLu38-nqaLlyxW0oHBXRF1D3uX&index=4


środa, 15 września 2021

Z psychiatrią na TY!

Co powinno zaniepokoić rodzica w zachowaniu dziecka pod kątem zdrowia psychicznego? 

fot. https://www.gov.pl/web/rpp/zdrowie-psychiczne

To jest najbardziej popularne pytanie do specjalistów w tym zakresie na które nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Najważniejsza jest bliskość i znajomość siebie nawzajem oraz zasada ograniczonego zaufania względem nastolatków. Poniżej zamieszczam kilka ogólnych rad służących pomocy w diagnozie zaburzeń psychicznych zarówno dzieci jak i dorosłych.

1. Reagujmy, jak się martwimy o kogoś! Często lekceważymy nasze niepokoje mając nadzieję, że komuś “przejdzie” lub,  że to co się dzieje jest “rozwojowe”.

2. Rozmawiajmy! Najważniejsze i najprostsze jest zadanie pytania o samopoczucie, życie, problemy. Wiele osób gdy zostanie zapytanych o to co się z nimi dzieje odpowiada na nie szczerze.

3. Obserwujmy! Każda gwałtowna zmiana (w relacjach, zachowaniu, przeżywaniu) zachodząca u drugiej osoby, z którą jesteśmy blisko, powinno skutkować rozmową. Przyjżyjmy się bliżej zachowaniom tej osoby, jej relacjom z innymi, sposobom załatwiania spraw oraz reakcją na problemy codzienności.

4. Poprośmy o pomoc specjalistę! Jeśli z jakiegoś powodu uważacie, że wasze dziecko lub inny dorosły domownik nie będzie z wami szczery lub problem was przerasta poproście, by rozmowę odbył specjalista od rozmawiania - pedagog szkolny, psycholog, psychoterapeuta.

5. Nie bójmy się nadgorliwości! Często słyszymy od innych, że przesadzamy, wtrącamy się w nie swoje sprawy, a problemy osoby zaburzonej bądź chorej psychicznie pogłębiają się.  Skonsultujmy się ze specjalistą, który uzna czy dany problem jest już zaawansowany. Pamiętajmy, że dy uczymy się prowadzić samochód, musimy nauczyć się zasad ruchu drogowego, mieć jazdy próbne, zdać egzamin. I tak pewnie czujemy się za kółkiem dopiero gdy przejedziemy wieleset kilometrów. Rodzicielstwa też się trzeba nauczyć i jest to umiejętność bardziej skomplikowana niż jazda autem.
 
Czy telefony zaufania są pomocne?
 
Jak wygląda pobyt i leczenie pacjenta na dziecięcym oddziale psychiatrycznym?
 
Czy pierwsza wizyta u lekarza psychiatry lub psychologa może się odbyć za pośrednictwem teleporady? 
 
Jeśli nurtują nas te pytania, chcemy się dowiedzieć czegoś więcej nt. pomocy psychiatrycznej czy podawaniu lekarstw zachęcam do obejrzenia strony Rzecznika Praw Pacjenta - https://www.gov.pl/web/rpp/z-psychiatria-na-ty