BAŁAGAN W GŁOWIE? HASŁO DNIA

 HASŁO DNIA DZISIEJSZEGO:

BAŁAGAN W GŁOWIE? HASŁO DNIA

 HASŁO DZISIEJSZEGO DNIA:

 

Na plakacie jest odnośnik do dziewczyny, kobiety, ja dodaję od siebie JESTEM SILNY!!!

BAŁAGAN W GŁOWIE? POUKŁADAJMY TO!

 Pod takim hasłem ruszyła internetowa akcja Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę promująca nową stronę Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111.

Akcja zawiera kilka plakatów przeznaczonych głównie dla młodzieży, ale myślę, że i my dorośli możemy śmiało z nich czerpać! Działają kojąco na wszystkich. 

Wkroczyliśmy właśnie w bardzo trudny czas, czas niepewności, izolacji, ponownego zamknięcia szkół... Każdy z nas, zarówno dzieci, młodzież, my rodzice jak i seniorzy jesteśmy już tym bardzo zmęczeni. Niby dni płyną tak samo, a jednak zupełnie inaczej. 

Dlatego na pocieszenie,  podaję HASŁO DZISIEJSZEGO DNIA:

TELEFON ZAUFANIA DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

 fot. strona telefonu zaufania 116 111

Każdy człowiek ma swoje prawa. Dzieci są bardziej narażone na doznawanie krzywdy niż dorośli, dlatego chronią je szczególne prawa. Młode osoby mają także szczególne potrzeby, których realizację również gwarantuje prawo.

 Różne problemy, różne rozwiązania.

Telefon 116 111 działa przez 7 dni w tygodniu, w godzinach 12:00 - 2:00, można także zarejestrować się na stronie https://116111.pl/ oraz napisać wiadomość e-mail.

Zasady ABCD funkcjonowania Telefonu 116 111:

Anonimowo - dzwoniąc, nie musisz podawać swojego imienia, nazwiska ani adresu zamieszkania.
Bezpłatnie - połączenie jest bezpłatne zarówno z telefonów komórkowych, jak i stacjonarnych.
Chętnie - konsultanci 116 111 gotowi są rozmawiać o każdej ważnej sprawie. Jeśli będzie to potrzebne, mogą umówić się na kolejną rozmowę.
Dyskretnie - wszystko, o czym  powiesz lub napiszesz, zostanie między Tobą a konsultantami 116 111. Jeśli poprosisz o pomoc w rozwiązaniu Twoich problemów lub zgodzisz się na to, żeby Ci pomóc – konsultanci 116 111 zajmą się tym.

Kim są Konsultanci Telefonu 116 111?

Grupa pedagogów i psychologów dyżurujących przy Telefonie Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111. Każdy ma doświadczenie w pracy z osobami w trudnych sytuacjach życiowych i potrzebującymi pomocy. Potrafią słuchać i rozumieją młodych ludzi.

Pomagają dzieciom i młodzieży rozmawiając o sprawach dla nich ważnych i trudnych. Nie dają gotowych rad i rozwiązań. Razem z rozmówcami zastanawiają się, co mogą zrobić, by przezwyciężyć kłopoty i problemy. 

Na jaki temat można porozmawiać lub napisać?

• skontaktuj się w chwili, gdy potrzebujesz wsparcia i rozmowy o tym, co jest dla Ciebie ważne lub sprawia Ci kłopot,
• możesz porozmawiać o przyjaźni, miłości, kontaktach z rodzicami, czy problemach w szkole,
• czujesz złość, smutek, zniechęcenie, żal - podziel się tym, co właśnie przeżywasz,
• dojrzewasz i masz związane z tym pytania,
• doświadczasz przemocy lub jesteś w niebezpiecznej sytuacji,
• jest jakiś inny problem, którym chcesz się podzielić.

Konsultanci 116 111 czekają na Twój telefon!

Nie będą Cię oceniać ani pouczać. Wysłuchają Twojego problemu i razem z Tobą zastanowią się nad najlepszym jego rozwiązaniem!

więcej o działaniu telefonu znajdziemy również na stronie: https://www.gov.pl/web/numer-alarmowy-112/telefon-zaufania-dla-dzieci-i-mlodziezy

fot. ze strony telefonu zaufania 116 111
 

 PLAKATY PROMUJĄCE KAMPANIĘ "SŁOWA LECZĄ. POROZMAWIAJMY"

ZABAWA Z MORAŁEM

Dostałam dzisiaj z zaprzyjaźnionej akademiawebinaru.pl miejsca, gdzie dotychczas się szkoliłam lub słuchałam tutoriali, grę z morałem czyli escape room on line. GDZIE JEST OLO? 

Założenie gry jest proste:

• pracujemy on line,
• poruszamy temat asertywności,
• nasi uczestnicy ratują chłopca - kształtują w sobie postawę pomocy, sprawstwa.

 

 fot. kadr z gry "Gdzie jest Olo?"

Asertywność jest bardzo ważną umiejętnością i, niestety nie rodzimy się z nią. Oznacza to, że należy ją ćwiczyć, jak mięśnie. To nie jest proste zadanie, ale przynosi genialne korzyści dla nas wszystkich. Przykładem takich ćwiczeń może być podana gra, typu escape room, ale również codzienność i rozmowa. Obserwacja nas dorosłych i naszych relacji z ludźmi jest dla dziecka darem bezcennym, zatem ćwiczmy asertywność przede wszystkim u siebie!

 

fot. kadr z gry "Gdzie jest Olo?"

POWODZENIA!!!

grę znajdziemy tutaj:

https://docs.google.com/form/d/e/1FAIpQLSeJfz6w29ZKD0STOVEY0Qdbv4hTC0ZQsIS3DiQpANQWmGwHHQ/viewform 

#MyFreedomDay2021

 to od 2011 roku globalna kampania organizowana w ramach CNN Freedom Project, ma za zadanie zwiększać świadomość występowania problemu współczesnego niewolnictwa.  Jest również okazją do dyskusji nt. wolności. W Polsce kampanię promuje Kulczyk Foundation.
W tym roku przypada 16 marca.

Problem współczesnego niewolnictwa istnieje na całym świecie, również w Polsce. Obecnie dotyka około 40 mln ludzi, z czego 10 mln to dzieci! Kobiety i dziewczynki stanowią 71% ofiar.

Ze starszymi dziećmi można zobaczyć film dokumentalny "Silk Slaves" pokazujący obraz niewolniczej pracy w Indiach. Film opowiada historię matki i córki, Hadii i Nasseby, które pracują w ekstremalnych warunkach w fabrykach, po 12 godzin dziennie. Żyjąc w ciągły strachu przed osobą u której zaciągnęły dług, próbują znaleźć legalną drogę do wolności. Dokument pokazuje, jak ofiary pracy niewolniczej jednoczą siły i wspierają się wzajemnie. 

Film w angielskiej wersji językowej dostępny jest na stronie: 

https://edition.cnn.com/videos/tv/2021/03/11/cfp-silk-slaves-doc-spc-intl.cnn

 Choć może nam się wydawać, że ten problem nas nie dotyczy i nie mamy na to wpływu, to aby dotarło do nas, że możemy być jego częścią, czy wręcz przyczyną, wystarczy… spojrzeć na metkę swojego ubrania lub wziąć do ręki swojego smartfona.  Ubrania, elektronika, nawet czekolada często powstają z wykorzystaniem niewolniczej pracy!

Warto to sobie uświadomić, rozmawiać o tym i szukać rozwiązań pozwalających na wyeliminowanie tego zjawiska.

Więcej informacji: 

https://kulczykfoundation.org.pl/edukacja/baza-wiedzy/Nasza_Wolnosc_Kosztuje_Wolnosc_Innych_Myfreedomday

GNIEW, ZŁOŚĆ I WŚCIEKŁOŚĆ - JAK WSPIERAĆ DZIECKO?

W naszym potocznym języku bardzo często słów gniew, złość i wściekłość używamy naprzemiennie. Ale czy na pewno słowa te oznaczają to samo?

ZŁOŚĆ

fot. kadr z filmu "W głowie się nie mieści"

To jedna z podstawowych emocji towarzysząca nam na co dzień. Jest nam potrzebna do prawidłowego funkcjonowania psychicznego tak jak szczęście, wstyd, pogarda i strach.

Dziecko złości się gdy:

• coś poszło nie tak - inaczej niż oczekiwało, niż sobie zaplanowało, niż myślało jak będzie,
• jego potrzeba lub potrzeby nie zostały dostrzeżone,
• doświadcza raniących zachowań lub komunikatów ze strony innych,
• inni naruszają jego poczucie własnej wartości,
• inni naruszają jego granice osobiste.
  

Złości nie jesteśmy w stanie kontrolować. Jest to reakcja organizmu, która wyraża się wzmożonym wydzieleniem adrenaliny, szybkim biciem serca, ciało przygotowuje się do ucieczki lub obrony, krew napływa do naszych rąk i nóg. To dlatego w chwilach złości dzieci najczęściej biją, kopią, gryzą itp.

GNIEW

 

fot. psychotronika.pl

Gniew to reakcja emocjonalna na niepowodzenie lub wzburzenie emocjonalne. Ma trzy elementy: myśli, reakcje fizjologiczne i zachowania. To dlatego wybuch gniewu może zamienić się we wściekłość, to zależy tylko od naszej reakcji na zaistniałą sytuację. Jesteśmy w stanie go kontrolować. Dziecko jednak musi się tego nauczyć. Wymaga to czasu, gdyż muszą dojrzeć jego płaty czołowe mózgu.

 

fot. portal.librus.pl
 

Dziecko, które się złości, komunikuje rodzicowi coś bardzo ważnego. To są komunikaty o dziecku - jego uczuciach, nastroju, wydarzeniach, a nie o rodzicu! To oznacza, że jest mu w danej chwili trudno a nie, że rodzic źle wychowuje. 

Błędy rodziców w odczytywaniu złości u dziecka:

• manipulacja, próba wymuszenia czy rządzenia rodzicami - to powoduje wchodzenie dorosłego w próbę sił z dzieckiem, w samym rodzicu zaczyna pojawiać się złość a to blokuje prawidłową naukę radzenia sobie z emocjami. Zmieńmy perspektywę  i spójrzmy na wybuch złości jak na wołanie o pomoc dziecka a nie atak w naszą stronę.
• przekonanie, że złość piękności szkodzi czyli, że nie wolno się złościć -  jeśli nam w dzieciństwie nie pozwolono się złościć to dlaczego mojemu dziecku jest wolno? Wówczas dochodzi do sytuacji, że nasza niewyrażona złość potęguje złość dziecka. Warto wtedy zrobić tzw. stop - klatkę i zastanowić się co mnie tak naprawdę porusza, i czy atak złości dziecka nie jest moją nieprzerobioną historią.
• strach przed złością -  boimy się jej, gdyż kojarzy nam się z agresją, przypisujemy jej negatywne oceny moralne. Gdy dziecko się złości to znaczy, że inne środki zachowawcze zostały w nim wyczerpane. Dziecko nie potrzebuje wtedy dyscyplinowania, zawstydzania czy izolowania, raczej rodzicielskiego wspierania, spokojnego towarzyszenia i wyciszenia poprzez mocne przytulenie, pozwolenie na wypłakanie czy zwykłe twierdzenie "jestem tutaj, aby ci pomóc"!
• brak akceptacji złości -  żyjemy w przekonaniu, że gdy damy dziecku przestrzeń do jej wyrażania w przyszłości przerodzi się ona w przemoc. Jest jednak zupełnie na odwrót. Kiedy pokażemy dziecku, że nie boimy się jego złości to ono też przestanie się jej bać. 
• brak społecznej akceptacji złości -  mamy przekonanie, że jeśli pozwolę dziecku przeżywać złość to jestem niewydolnym i złym rodzicem. Nie dajmy się zwariować! Jeśli mamy wątpliwości co do naszych metod wychowawczych zawsze możemy zapytać o to specjalistę, poczytać w Internecie czy w różnego rodzaju publikacjach. 
• złością można się zarazić -  moment, w którym rzeczywiście możemy się nią "zarazić" jest chwila naszej refleksji nad zaistniałą sytuacją. Jeśli pomyślimy, że dziecko mnie nie szanuje, to przegraliśmy. Dziecko krzycząc do mamy "jesteś głupia!" tak naprawdę krzyczy o sobie, o danej sytuacji czy rozczarowaniu. 

WŚCIEKŁOŚĆ 

 Pojawia się wtedy, gdy nie utulimy i nie wesprzemy dziecka w chwili złości. Rodzice bardzo często ten stan nazywają histerią. Oznacza to, że możliwości układu nerwowego dziecka zostały znacznie przekroczone, a silnie przeżywana frustracja utrudnia dziecku powrót do równowagi. Dlatego warto reagować i wspierać na etapie złości. Zapewnić o swej pomocy, przytulić, być obok. 

 

 fot. portal.librus.pl

 

Źródła:

 

• Isabelle Filliozat. W sercu emocji dziecka. Wydawnictwo Esprit S.C. Kraków 2009.

• Isabelle Filliozat. Moje dziecko doprowadza mnie do szału. Wydawnictwo Esprit S.C. Kraków 2015.
•  
  
•  https://portal.librus.pl/rodzina/artykuly/gniew-zlosc-i-wscieklosc-jak-wspierac-dziecko