BEZPIECZNY POWRÓT DZIECI DO SZKOŁY

Jak ten czas leci... ostatnim moim postem było bezpieczeństwo podczas wakacji a tu chwila i już piszę o bezpiecznym powrocie do szkoły. Tym razem jednak, jak to zwykle bywa przed rozpoczęciem roku szkolnego, nie skupię się na bezpieczeństwie na drodze tylko o rekomendacjach dotyczących bezpiecznego powrotu do nauki podczas trwania pandemii korona wirusa. Tak, drodzy Państwo, korona wirus nas nie opuścił, choć podczas wakacyjnych wycieczek, wypraw, wczasów czy krótkich weekendowych wypadów mieliśmy zupełnie inne wrażenie. 

BEZPIECZNY POWRÓT DZIECI DO SZKÓŁ - WYTYCZNE MEN

Na stronie internetowej MEN została udostępniona specjalna zakładka „Bezpieczny powrót do szkół. Dowiedz się więcej”. W zakładce, poza wytycznymi MEN, MZ i GIS, znalazł się m.in. zestaw najczęściej zadawanych pytań i odpowiedzi związanych z powrotem uczniów do szkół i placówek od 1 września.

SPOT INFORMACYJNY

Do najmłodszych najszybciej dotrzeć drogą internetową, dlatego MEN, wspólnie z TVP przygotowało spot informacyjny który w przystępny i zrozumiały dla młodego odbiorcy sposób omawia najważniejsze zasady bezpieczeństwa związane z powrotem do nauki w szkołach. 

Bohaterem materiału jest uczeń szkoły podstawowej, który cieszy się z ponownego spotkania z nauczycielami i przyjaciółmi, a jednocześnie podkreśla, że teraz trzeba bardziej na siebie uważać i dbać o swoje bezpieczeństwo. Przypomina on o konieczności dezynfekcji dłoni po wejściu do szkoły, obowiązku zasłaniania ust i nosa podczas kichania czy kasłania oraz o częstym myciu rąk. Narrator podkreśla również, że w szkole trzeba używać tylko własnych przyborów i przedmiotów, a złe samopoczucie należy szybko zgłosić nauczycielowi.

Cały spot można bezpłatnie obejrzeć na stronie: https://youtu.be/CEl7eBx2wsE

BEZPIECZNY WYPOCZYNEK PODCZAS WAKACJI

Nareszcie wakacje! Po bardzo trudnym roku szkolnym, nauce zdalnej, zamkniętych szkołach każdy z nas - nauczyciele, rodzice a przede wszystkim uczniowie - zasługujemy na odpoczynek i wytchnienie. Ministerstwo Edukacji Narodowej przygotowała bazę wypoczynku, na której możemy sprawdzić czy zorganizowany wyjazd naszego dziecka na obóz czy kolonie jest zgodny z wytycznymi dot. ochrony przed koronawirusem, zgodny z wytycznymi jego prawidłowej organizacji i przebiegu.

link do strony: https://wypoczynek.men.gov.pl/

Na stronie:

https://www.gov.pl/web/edukacja/bezpieczny-wypoczynek-poradnik-men-dla-rodzicow-i-opiekunow-2

znajdziemy ważne informacje dla rodziców dot. organizacji wypoczynku dla dzieci.

Rodzicu, o tym musisz pamiętać!

Organizator wypoczynku (kolonii, obozu) musi zgłosić wyjazd do właściwego
(ze względu na siedzibę organizatora) kuratorium oświaty.

Z uwagi na bezpieczeństwo dzieci w zgłoszeniu ma obowiązek podać m.in. dane dotyczące miejsca wypoczynku i rodzaju zakwaterowania, liczby uczestników, zatrudnionej kadry oraz programu pracy z dziećmi. Musi również zapewnić dostęp do opieki medycznej.

Dzięki temu wizytatorzy mogą kontrolować miejsca wypoczynku dzieci i młodzieży. Podobne kontrole może przeprowadzić straż pożarna i sanepid (zarówno przed rozpoczęciem wypoczynku, jak również w czasie jego trwania).

Rodzic, aby czuć się spokojnym o bezpieczeństwo swojego dziecka, przed wykupieniem turnusu, może sprawdzić organizatora (czy zgłosił do kuratora oświaty wypoczynek) w specjalnie utworzonej wyszukiwarce bazie wypoczynku, dostępnej na stronie internetowej Ministerstwa Edukacji Narodowej www.wypoczynek.men.gov.pl

Znajdują się w niej wszystkie legalnie organizowane w kraju i za granicą obozy, kolonie, półkolonie i inne formy zorganizowanego wypoczynku.

W bazie wypoczynku znajdują się wszystkie legalnie organizowane w kraju i za granicą obozy, kolonie, półkolonie i inne formy zorganizowanego wypoczynku.

Rodzic z bazy wypoczynku dowie się wszystkiego o organizatorze, pozna m.in. jego adres, numer telefonu, e-mail, termin oraz adres lokalizacji wypoczynku. Dzięki bazie informacje o zgłoszonych wypoczynkach przesyłane są do właściwych miejscowo służb sprawujących nadzór nad wypoczynkiem (straż pożarna, sanepid).

Każdy organizator posiada możliwość wydruku ze swojego konta w bazie wypoczynku potwierdzenia zgłoszenia danego wypoczynku, które powinien przekazać rodzicom uczestnika.

W przypadku braku danego wypoczynku w bazie wypoczynku informację, czy organizator podejmował próby zgłoszenia wypoczynku oraz o powodach ewentualnej odmowy kuratora oświaty o wpisie danego wypoczynku do publicznej bazy wypoczynku, informacji może udzielić kuratorium oświaty, w którym organizator miał obowiązek dokonania zgłoszenia wypoczynku.

Bezpieczna opieka

Każdy organizator jest zobowiązany m.in. do zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków wypoczynku oraz zatrudnienia wykwalifikowanej kadry sprawującej właściwą opiekę wychowawczą.

Kierownikiem wypoczynku może być osoba, która spełnia łącznie poniższe warunki:

• posiada zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego,
• jest pełnoletnia,
• ma co najmniej średnie wykształcenie (nie dotyczy czynnych instruktorów harcerskich w stopniu co najmniej przewodnika, pełniących funkcję kierownika w formach wypoczynku prowadzonych przez organizacje harcerskie),
• ma zaświadczenie o ukończeniu kursu na kierownika wypoczynku (nie dotyczy osób zajmujących stanowiska kierownicze w szkołach i placówkach oraz instruktorów harcerskich w stopniu co najmniej podharcmistrza),
• posiada co najmniej trzyletnie doświadczenie w wykonywaniu zadań dydaktyczno-wychowawczych lub opiekuńczo-wychowawczych uzyskane w okresie ostatnich 15 lat (nie dotyczy nauczycieli, instruktorów harcerskich w stopniu co najmniej podharcmistrza).

Wychowawcą wypoczynku może zostać osoba, która spełnia łącznie poniższe warunki:

• posiada zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego,
• jest pełnoletnia,
• ma co najmniej średnie wykształcenie (nie dotyczy instruktorów harcerskich
  w stopniu co najmniej przewodnika, pełniących funkcję wychowawcy w formach wypoczynku prowadzonych przez organizacje harcerskie),
• ukończyła kurs na wychowawcę wypoczynku (nie dotyczy nauczycieli, osób pracujących z dziećmi w placówkach wsparcia dziennego lub placówkach opiekuńczo-wychowawczych, instruktorów harcerskich w stopniu co najmniej przewodnika, trenerów i instruktorów sportu, którzy uzyskali tytuł przed 2013 r. oraz do 31 sierpnia 2017 r. przodowników turystyki kwalifikowanej i instruktorów Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego).

Znajdziemy także poradnik jak spakować dziecko przed wyjazdem oraz gdzie zgłosić niepokojące sygnały dot. przebiegu wypoczynku.

Poradnik znajduje się do pobrania na w/w stronie.

GADKI czyli proste rozmowy na trudne tematy

GADKI czyli proste rozmowy na trudne pytania to nowa kampania Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, zwracająca uwagę na problem wykorzystywania seksualnego dzieci. Kampania przeznaczona dla dzieci w wieku od 4 do 11 lat.

Przemoc seksualna wobec dzieci to, jak wykazują najnowsze badania, dość poważny problem. Doświadczyło jej co piąte dziecko w Europie, zdecydowana większość dzieci została skrzywdzone przez osoby im znane.

Treści kampanii przeznaczone są głównie dla rodziców jak i nauczycieli. Na stronie fundacji znajdziemy także film rysunkowy dla dzieci oraz karty pracy pomocne podczas rozmowy z dzieckiem czy podczas lekcji wychowawczej.

Kampania zwraca uwagę na fakt, że rozmowy z dzieckiem dotyczące jego bezpieczeństwa na drodze, podwórku, domu są przeprowadzane regularnie, my - dorośli, nie mamy również obaw przed ich przeprowadzeniem. Problem pojawia się w chwili, gdy dotykamy tematów związanych z seksualnością czy intymnością. Stąd właśnie pomocne są GADKI  jako akronim kilku zasad:

Jak rozmawiać z dzieckiem?

Nie traktuj rozmowy dotyczącej zasad zachowania bezpieczeństwa jako jednorazowego wydarzenia. Znacznie lepiej jest rozmawiać na te tematy krócej, a częściej. Pomoże to dziecku zapamiętać kluczowe informacje i stosować się do przedstawionych zasad:

• może się zdarzyć, że kiedy będziesz gotowy na przeprowadzenie rozmowy, nie będzie to dobry moment dla dziecka. Nie ma problemu! Najważniejsze, aby nie wymuszać rozmowy. Powinna być czymś naturalnym. Po prostu – poczekaj na odpowiednią chwilę.

• nawiązywanie i podsuwanie prostych wskazówek na temat unikania zagrożeń, przy okazji różnych codziennych sytuacji, jest doskonałym sposobem zmierzenia się z tematem. Dzięki temu dziecko nie będzie miało wrażenia, że robisz mu wykład lub prawisz morały. Będzie to łatwiejsze i dla dziecka, i dla Ciebie!

Po więcej informacji oraz do obejrzenia filmu zachęcam na stronę http://gadki.fdds.pl/

POMOC DLA DZIECKA PRZED EGZAMINEM

Już od wtorku we wszystkich szkołach podstawowych rozpoczynają się Egzaminy Ósmoklasisty. Wbrew temu co mówi nasza młodzież, to bardzo stresujący dla nich czas. Pandemia koronawirusa i nauka zdalna w domu, odwołane pierwsze terminy egzaminu, utrudniony kontakt bezpośredni z rówieśnikami czy wychowawcą - te wszystkie czynniki mają wpływ na samopoczucie uczniów. Do tego pytania młodzieży, co z terminem egzaminu, gdy okaże się, że w tym czasie będziemy całą rodziną na kwarantannie (rodzina górnika). W takich sytuacjach my, dorośli odczuwamy psychiczny dyskomfort, jedni z nas oddają się pracy w ogrodzie, majsterkowaniu czy wyszywaniu, jeszcze inni wypierają problemy i zachowują się jak gdyby nigdy nic... a co z dziećmi? Wielu rodziców zastanawia się - jak mogę pomóc dziecku przetrwać ten czas do egzaminów? Przede wszystkim nie zmuszać już do nauki - Nie pójdziesz na podwórko bo musisz się uczyć! Gdy dziecko poprosi nas o przepytanie ze swoich notatek, w chwili błędu czy niewiedzy, nie napadajmy na dziecko słownie - Ty idioto, nic nie umiesz! Tyle lat nauki i nic nie wiesz!

Co zatem możemy zrobić?

Bądźmy dla nich wsparciem, przygotujmy dla dziecka ulubione danie, spędźmy  razem czas...

To nie czas na hasła typu "Nic się nie stanie, jak ci się nie uda!", gdyż dobrze wiemy, że tak nie jest! Wyniki egzaminu to drzwi do przyszłości - do wybranego liceum, technikum... Mówmy dziecku - Uda ci się! Teraz jest twój czas!

zdjęcie: https://portal.librus.pl/rodzina

LĘKI U DZIECI I MŁODZIEŻY

Bardzo często do gabinetu pedagoga czy psychologa szkolnego trafiają rodzice zaniepokojeni lękami i strachami swoich dzieci. Dobrze, że przychodzą, gorzej, gdy próbują rozwiązać problem sami. Rodzice dowiadują się, że w psychologii występują tzw. lęki rozwojowe - lęki które pojawiają się nagle i niespodziewanie po jakimś czasie po prostu znikają. Ich występowanie przypisuje się ciągłemu rozwojowi układu nerwowego. W przeciągu pierwszych 10 lat życia dzieci od stanu chaosu i nierozumienia emocji przeistaczają się w złożoną istotę emocjonalną. 

Kiedy udać się do psychologa dziecięcego?

Objawami które powinny zaniepokoić rodzica jest fakt nie ustawania lęków rozwojowych, gdy dziecko odczuwa stały, nierealistyczny, nadmierny lęk niezwiązany z żadną konkretną sytuacją. W sytuacji gdy dziecko obsesyjnie wykonuje jakąś czynność (na przykład myje ręce), jest to czasochłonne i utrudnia mu życie. Jeżeli dziecko stale, nadmiernie obawia się, że stanie się coś złego bliskiej mu osobie i nie jest w stanie się z nią rozstać (wymiotuje podczas rozstania). Psycholog wesprze dziecko i jego rodziców w pracy nad wyciszeniem lęków rozwojowych lub sytuacyjnych, które trwają zbyt długo i zaczynają utrudniać dziecku życie.

LĘKI U MŁODZIEŻY

Zaburzenia nerwicowe (lękowe) spotykane są u osób w różnym wieku. Dorastający, młodzi ludzie to grupa u której ten problem jest najbardziej rozpowszechniony. Zaburzenia lękowe u młodzieży ogólnie uznawane są za jedne z najczęstszych w tej grupie zaburzeń psychicznych – szacuje się, że zmagać się z którymś z tym problemów może od 6 do nawet 20 % nastolatków. Zwraca się uwagę na to, że za ich występowaniem mogą stać pewne nieprawidłowości dotyczące funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego – jako przykład można tutaj podać nieprawidłowe poziomy różnych neuroprzekaźników (czyli substancji, które odpowiadają przede wszystkim za przesyłanie informacji pomiędzy poszczególnymi komórkami nerwowymi). Związek z zaburzeniami nerwicowymi u młodzieży mogą mieć również trudne sytuacje, z którymi młodzi ludzie stykają się w swoim życiu (tutaj mowa np. o zmianie szkoły czy miejsca zamieszkania, o śmierci kogoś bliskiego, rozwodzie rodziców czy szykanowaniu przez rówieśników i przemocy w szkole). Czasami dorastający człowiek „zaraża” się zaburzeniami lękowymi od swoich opiekunów. Jak to rozumieć? Otóż wtedy, gdy dziecko styka się z postawami pełnymi lęku, które przejawiają jego rodzice, samo może niejako automatycznie prezentować podobne zachowania. Zaczyna mieć przekonanie, że napotykane w życiu trudności są nie do pokonania i że najlepiej unikać wszelkich trudnych sytuacji.

fot. Gettyimages

Lęk jest naturalnym odczuciem – nie zawsze więc jego występowanie u dorastającego należy uznawać za objaw zaburzeń nerwicowych. Zupełnie naturalne lęki u nastolatków, czyli lęki rozwojowe, to  charakterystyczny lęk przed chorobą swoją lub bliskiego członka rodziny, obawy przed dorosłym życiem czy lęk przed krytyką i upokorzeniem. Jeżeli pojawiają się one sporadycznie – wtedy rodzice martwić się raczej nie muszą. W takiej jednak sytuacji, gdy lęk u dziecka wysuwa się w życiu dziecka na pierwszy plan, nie ma już na co czekać – z nastolatkiem trzeba się udać do specjalisty - najlepiej psychiatry dziecięcego, ponieważ konsekwencje nieleczonych zaburzeń nerwicowych mogą być naprawdę poważne. Przede wszystkim częste odczuwanie lęku utrudnia młodej osobie zwyczajne funkcjonowanie – może to skutkować występowaniem u niej trudności z nauką czy relacjami społecznymi. Pojawiać się mogą u nastolatka również  trudności z koncentracją, pamięcią i uwagą. Zaniechanie leczenia zaburzeń lękowych u młodzieży stwarza zagrożenie rozwojem u nich kolejnych jeszcze zaburzeń psychicznych, m.in. depresyjnych.

Więcej informacji pod linkami:

http://gajterapii.pl/lek-u-dziecka-leki-rozwojowe/

https://www.mjakmama24.pl/nastolatek/zagrozenia/zaburzenia-lekowe-u-mlodziezy-aa-N8an-J1q5-4zSX.html

https://www.mp.pl/pacjent/pediatria/choroby/psychiatria/81304,zaburzenia-lekowe-u-dzieci-i-mlodziezy

KARTKI Z KALENDARZA PEDAGOGA SZKOLNEGO

4 czerwca obchodzimy MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ DZIECI BĘDĄCYCH OFIARAMI AGRESJI obchodzony od roku 1982, kiedy to podczas specjalnej sesji dotyczącej spraw palestyńskich Zgromadzenie Ogólne ONZ ustanowiło jego coroczne obchody. Bezpośrednim powodem takiej decyzji była ogromna liczba dzieci z Palestyny i Libanu zamordowanych podczas dokonanych przez Izrael aktów agresji.

Choć od tego czasu minęło ponad 35 lat, nadal świat boryka się z tym problemem. niestety wciąż zdarza się, że dzieci są nie tylko "przypadkowymi" ofiarami konfliktów, ale padają także ofiarą celowych ataków, chociażby ataków zbrojnych na szkoły. Dobitnym przykładem tego jest aktualnie tocząca się wojna w Syrii.

Europejska Sieć Rzeczników Praw Dziecka wydała oświadczenie, w którym zwrócono uwagę na los małych Syryjczyków. Nie tylko tracą oni zdrowie i życie, ale również zostają sierotami, są często oddzieleni od rodziców i zmuszeni do poszukiwania azylu. Przymusowa służba wojskowa czy wykorzystanie seksualne, które nie są odosobnionymi przypadkami, przyczyniają się jednocześnie do wzmacniania niebezpiecznych struktur współczesnych form niewolnictwa.

Bezpieczeństwo dzieci jest jednak zagrożone nie tylko w przypadku konfliktów zbrojnych. Problematyka ta obejmuje także sprawy rodzinne czy szkolne. Małe ofiary agresji żyją często tuż obok nas. Może za naszą ścianą?

Oczywiście, istnieje cały szereg regulacji, konwencji czy najogólniej aktów prawnych, które mają za zadanie chronić dzieci przed jakimikolwiek przejawami agresji. Warto zasygnalizować istnienie takich przepisów, do których można się odwołać w każdym momencie. Konwencja o Prawach Dziecka to dokument przyjęty przez niemal wszystkie państwa na świecie. Dotyka płaszczyzn, o których często zapomina się mówiąc o najmłodszych. Dziecko ma prawo do życia i rozwoju, wolności, nietykalności osobistej, wychowania w rodzinie i kontaktów z rodzicami (jeśli doszłoby do rozłąki). Posiada też prawo do wolności od przemocy psychicznej i fizycznej, musi mieć zapewniony odpowiedni standard życia, opiekę zdrowotną czy prawo do wypoczynku. Bezwzględnie posiada prawo do edukacji. Konwencja została przyjęta w 1989 roku, jednak z czasem nastąpiło jego rozszerzenie o bardzo istotne punkty. Chodzi o udział dzieci w konfliktach zbrojnych i o współczesne formy niewolnictwa z udziałem dzieci (czyli handel ludźmi, prostytucja itp.). Takie dodatkowe zapisy występują w formie protokołów do Konwencji. Z pewnością największym sukcesem Konwencji jest to, że tak wiele państw z całego globu jednogłośnie podpisało się pod koncepcją, iż dzieci muszą pozostawać pod specjalną ochroną.

Jako dorośli jesteśmy odpowiedzialni za los dzieci. Powinniśmy je chronić bez względu na ich pochodzenie czy kraj zamieszkania. Najmłodsi często nie są w stanie mówić za siebie, bronić się, walczyć o lepszą przyszłość, nie wiedzą, jak mogłoby wyglądać życie w zgodzie z prawami człowieka. My, dorośli, powinniśmy roztaczać nad dziećmi jak najbardziej szczelny parasol ochronny.

Więcej informacji na stronie:

www.ekokalendarz.pl/miedzynarodowy-dzien-dzieci-bedacych-ofiarami-agresji/ oraz stronie Rzecznika Praw Dziecka https://brpd.gov.pl/

POMOC DLA RODZIN

Aktualny czas, czas niepewności o przyszłość, pytań na które trudno znaleźć odpowiedzi, to bardzo trudny czas dla rodzin. Zdenerwowana matka czy ojciec to niestety zestresowane dziecko. Sama doświadczam tego codziennie, również w mojej rodzinie. Najpierw zamknięcie dzieci i rodziców w domach, każdy program telewizyjny to były statystyki, dyskusje i zastraszanie korona wirusem. Bieganie po sklepach za zapasami mydła i papieru toaletowego... Potem nauka czy praca zdalna w domu - strach o łącze internetowe, sprzęt, ułożenie planu dnia aby ze wszystkim zdążyć w terminie. Aktualnie rodzice borykają się z brakiem pieniędzy - nie wszystkim wypłacono jeszcze zasiłki opiekuńcze, wizją braku pracy, perspektyw. Zastanawiamy się czy jechać na opłacone wakacje czy lepiej zostać w domu i czy zwrócą nam pieniądze...?

Na te oraz wiele innych pytań znajdziemy odpowiedź na stronie Rzecznika Praw Obywatelskich - https://www.rpo.gov.pl/

W zakładce "Dzieci, rodzice, rodzina" każdego dnia aktualizowane są dane/ odpowiedzi na nurtujące rodziców pytania, samemu również można zadać pytanie. Mamy również odnośniki do stron, które mogą nam pomóc rozwiązać nurtujący nas problem.