wtorek, 22 czerwca 2021

JAK UZALEŻNIAMY SIĘ OD MEDIÓW CYFROWYCH?

Zbliża się czas wakacji, czas relaksu i swobodnej zabawy dla naszych dzieci... ale czy na pewno? Prawie każdy uczeń posiada swój smartfon z dostępem do Internetu, wielu z nich ma pozakładane hasła dostępu do telefonu a my dorośli nie znamy tych haseł - bo im ufamy, bo to nie wypada itp. Z mojej pracy codziennej wiem, że bardzo mało rodziców porusza tematykę zagrożeń Internetu podczas codziennych kontaktów, najczęściej rozmawiamy, gdy dziecko zaczyna pytać, gdy już coś się wydarzyło. Zapominamy, że dzieci w Internecie oglądają treści niedostosowane do swojego wieku z zakresu pornografii, są zagrożone kontaktami pedofilskimi. W Internecie przeczytałam również o nowej pseudo zabawie "Black Challenge" na aplikacji TicToc polegającej na podduszaniu się do utraty tchu. Na świecie zmarło już troje dzieci, najmłodsze miało tylko 10 lat!

W ubiegłym roku szkolnym nasza szkoła brała udział w ogólnopolski badaniu uczniów klas VII i VIII organizowanym przez Fundację Db@m o Swój Zasięg, zamieszczone materiały pochodzą z opracowanych badań.


Jak ograniczyć zagrożenia?


 

Ważna jest również czujność rodziców oraz przykład własny - jeśli mówimy, że nie należy przeglądać portali społecznościowych przed snem, również tego nie róbmy!

wtorek, 8 czerwca 2021

9 CZERWCA - DZIEŃ PRZYJACIELA

Już jutro obchodzimy Dzień Przyjaciela. Jedni powiedzą fajnie, prześlę swojej przyjaciółce/ przyjacielowi jakiś fajny obrazek na komunikatorze, zatelefonuję do niej/niego... Dla drugich będzie to dzień jak każdy - przecież mam wielu przyjaciół, zawsze wiele osób wokół siebie. Inni jednak woleliby nie wiedzieć, że taki dzień istnieje - przecież i tak mnie nikt nie lubi, nie mam komu przesłać swojego uśmiechu... 

Któż to jest przyjaciel?

fot. ABCzdrowie.pl
 

Zapytałam o to swoich uczniów i uzyskiwałam odpowiedzi, że to każdy kolega z klasy, że sąsiad z którym spotykam się prawie codziennie... jednak wielu odpowiadało też, że przyjaciel to kolega z komputera z którym gram na konsoli, że to psiapsi z czatu, że nie wiem, bo nigdy nie miałem, nie potrzebuję, wystarczy mi mój telefon... Niestety zamknięcie w domach spowodowało, że dzieciom nie jest już potrzebny ten prawdziwy przyjaciel, gdyż mają go cały dzień przy sobie, a tragedią jest brak ładowarki czy przekroczenie limitu internetu.

Kim zatem jest przyjaciel?


 a po co nam Przyjaciel?

fot. XDpedia.pl

 

Powtarzajmy zatem naszym pociechom, że warto mieć Przyjaciela, ale takiego przez duże P, gdyż...


tego nie można powiedzieć o telefonie, o każdym koledze z klasy, o psiapsi z czatu czy o znajomym z konsoli... 

Pomóżmy dzieciom w znalezieniu znajomych ale nie wybierajmy mu przyjaciela, nie zmuszajmy do spotkań z kimś kto nam odpowiada. 

POWODZENIA.

piątek, 14 maja 2021

SPÓJRZ NA SIEBIE - KAMPANIA CIAŁOPOZYTYWNA DLA MŁODZIEŻY

SPÓJRZ NA SIEBIE to pierwsza ciałopozytywna kampania w Polsce angażująca młodzież. Celem jest uświadomienie nastolatków, że wygląd zaczyna się w głowie. Głównym założeniem jest, by młodzież zaakceptowała własne ciało, zyskała poczucie własnej wartości, zaczęła być dumna ze swojego naturalnego wyglądu. Ważne jest aby młodzi ludzie przestali porównywać się do siebie, konkurować
z wyretuszowanymi zdjęciami, czy walczyć ze swoimi „niedoskonałościami”.


 

Kampania powstała w oparciu o badania i raporty dotyczące samoakceptacji wśród dorastającej młodzieży. Według raportu WHO z maja 2020 roku, aż 52% polskich dziewcząt i 31% polskich chłopców w wieku 15 lat nienawidzi swojego ciała. To oznacza, że co druga dziewczyna i co trzeci chłopak, których mijasz każdego dnia na ulicy, nie akceptuje siebie takim, jakim jest. To najgorsze wyniki w Europie. Nikt na naszym kontynencie nie jest tak krytyczny wobec swojego wyglądu, jak polska młodzież. 

Niestety często przyczyną nieakceptowania siebie i swojego ciała spowodowane jest docinkami ze strony rodziców, później przez rówieśników w szkole. Oto kilka przykładów:

Nikola, 15 lat: – Zaczęło się w klasach 1-3. Mówili: ruda, wiewióra, Rudolf. Najbardziej zabolało, jak kolega stwierdził, że rude to fałszywe. Usłyszał od babci.

Tomek, 24 lata: – Przy wzroście 1,90 m ważyłem 63 kilo. Jak w gimnazjum urosłem w rok 20 centymetrów, to czułem, że to dziwne, ale nie patrzyłem na siebie i nie myślałem: „Jestem gównem”. Gdy inni zaczęli tak mówić, w ten sposób się czułem.

Sonia, 16 lat: – Powody zaczepek się zmieniały. W piątej klasie kolega śmiał się z mojego drugiego podbródka, którego dostałam, jak brałam encorton na astmę. W szóstej klasie docinał mi z powodu trądziku. W siódmej zmieniłam szkołę, ale tam znalazł się inny prześladowca. Dokuczał mi ze względu na duże piersi.

Ania, 23 lata: – Wyjechałam na 10 miesięcy. Po powrocie, zamiast „stęskniliśmy się za tobą”, usłyszałam od najbliższych: „Jak ty wyglądasz?”.

Nikola, Tomek, Sonia i Ania – wszyscy mieli lub wciąż mają problemy z akceptacją własnego wyglądu. I nie są w tym odosobnieni.


 

Dlatego też, powiedzione impulsem, dwie młode teatrolożki Natalia Królak i Marysia Pyrek, które razem z psycholożką Aleksandrą Musielak stworzyły kampanię Spójrz na Siebie – ciałopozytywną akcję angażującą młodzież. Jej trzy słowa klucze to: emancypacja, normalizacja i akceptacja. Emancypacja, czyli praca z młodymi ludźmi nad uwalnianiem się ze szkodliwych schematów i nauka czucia się dobrze z samym sobą. Poprzez normalizację rozumiemy szerzenie wiedzy o tym, co dzieje się z naszym ciałem w zależności od stanu zdrowia, etapów życia i innych uwarunkowań. To też nauka szacunku wobec niego. A akceptacja oznacza patrzenie na siebie z miłością i czułością, nawet gdy otoczenie wysyła nam inne sygnały. Kampania odbywa się głównie w portalach społecznościowych, organizowane są również prelekcje dla młodzieży. Podczas spotkań młodzież dowiaduje się, że ci, którzy ranią, często nie zdają sobie sprawy z wagi swoich słów. To, w jaki sposób o sobie mówimy, określa, jak siebie postrzegamy. Jednym z celów kampanii jest przerwanie błędnego koła. Dzisiejsza młodzież, mająca negatywną relację z ciałem, też będzie kiedyś miała dzieci. Dla nas ważne jest to, by nie kontynuowała tego przekazu, który sama dostawała. Wiele mówi się też o podjęciu terapii, że zgłoszenie się do psychologa to nie przestępstwo ani robienie z siebie dziwoląga! 

Najważniejsze to samozaopiekowanie się sobą!

więcej informacji o kampanii znajdziemy na stronach:

https://kulczykfoundation.org.pl/edukacja/baza-wiedzy/Za_Gruba_Za_Chudy_Za_Ruda

https://m.facebook.com/SP%C3%93JRZ-NA-SIEBIE-118394173410721/

zdjęcia zawarte w artykule pochodzą z kampanii SPÓJRZ NA SIEBIE. 




 

wtorek, 11 maja 2021

FILMIK NA DOŁADOWANIE BATERII

Jesteśmy na finiszu roku szkolnego, jeszcze czekają nas ostatnie wysiłki, ostatnie proste aby dobić do celu!!! Zachęcam do naładowania baterii i obejrzenia krótkiego filmiku, tak dla siebie... 

WIELE ZALEŻY OD NAS SAMYCH I NASZEGO NASTAWIENIA


fot. dominikjuszczyk.pl

ZOBACZMY I POLICZMY

https://www.youtube.com/watch?v=yobobniv0sU

 

czwartek, 29 kwietnia 2021

JAK UCZYĆ DZIECI MYŚLENIA?

Uczenie myślenia odnosi się do przysłowiowego dawania wędki zamiast od razu złowionej ryby. Radzenie sobie z trudnościami, szukanie rozwiązań to najważniejsze aspekty mądrego życia. Ostatnio natknęłam się na artykuł, który w prosty sposób daje nam wskazówki jak uczyć myślenia dzieci- jeśli jesteśmy nauczycielami czy rodzicami.

fot. szkola-podstawowa.edu.pl
 

1. Pokazuj związki przyczyna - skutek, nawet jeśli wydaje ci się to oczywiste np. nie dotykaj dna żelazka, gdyż możesz się oparzyć.

2. Ucz przewidywania konsekwencji - np. jeżdżąc na rowerze bez błotnika w deszczowy dzień, możesz się ubrudzić błotem.

3. Ucz zadawania pytania DLACZEGO? 

4. Wyjaśniaj dlaczego wykonujemy (my dorośli) proste czynności dnia codziennego, nie zrażaj się, że powtarzasz to ciągle, gdyż one są dla nas oczywiste.

5. Ucz dystansu w odbiorze treści zwłaszcza z Internetu czy telewizji.

6. Ucz odróżniania faktów od opinii.

7. Pokazuj, że nie wszystko co wykonuje większa grupa ludzi jest zawsze wartościowe i prawdziwe.

8. Ucz zastanawiania się, dlaczego ktoś wydał taką opinię, jaki miał w tym interes?

9. Ucz myślenia w życiu codziennym - pokaż dziecku czym jest mapa, gdyż absolutna wiara w GPS może wywieźć nas w pole.

10. Pokazuj dziecku, że wiele zależy od kontekstu sprawy oraz punktu widzenia.

11. Pokazuj, że wiele spraw zależy od naszego nastawienia do danego problemu - kontekst realisty (wyprowadza z marzeń w realność), marzyciela (któremu wszystko się udaje) oraz krytyka (widzi same trudności).

12. Ucz spostrzegawczości, dostrzegania potrzeb innych oraz dostrzegania różnych rzeczy tam, gdzie inni ich nie widzą.

13. Ucz samodzielności w podejmowaniu decyzji i działaniu - zadawaj pytanie "Jak myślisz, co można tu zrobić?".

14. Ucz tego, żeby zawsze dokładnie przeczytać lub wyjaśnić zasady gry czy umowy.


Podsumowując BĄDŹ CIERPLIWY, SPOKOJNIE ODPOWIADAJ NA ZADAWANE PRZEZ DZIECKO PYTANIA, POMAGAJ MU ALE NIE WYRĘCZAJ.

Artykuł powstał na podstawie publikacji dr M. Czakona, autora książki "Jak uczyć skuteczności?".

Więcej informacji o autorze znajdziemy na stronie: https://cdw.edu.pl/jak-uczyc-zdrowego-rozsadku-17-porad-dla-rodzicow-nauczycieli-i-wychowawcow/


czwartek, 22 kwietnia 2021

NIEBIESKI DLA AUTYZMU - ANIMACJA

Zapraszam do zobaczenia animacji Alexa Amelisa skierowanej głównie dla dzieci, ale moim zdaniem warta polecenia także dorosłym - rodzicom i nauczycielom. Animacja w przystępny sposób wyjaśnia czym jest autyzm, porusza też dziecięcą wyobraźnię. Głosu do animacji użyczyła piosenkarka i producentka muzyczna Kayah.

fot. kadr z animacji

 
film dostępny pod linkiem: https://youtu.be/QLv-dvLCgAg 

więcej informacji o animacji znajdziemy na stronie: https://mamadu.pl/141729,animacja-o-autyzmie-filmik-dla-dzieci-w-ktorym-glos-podklada-kayah

środa, 21 kwietnia 2021

NIEBIESKI DLA AUTYZMU - AUTYŚCI SĄ WŚRÓD NAS

Osoby autystyczne  przez społeczeństwo odbierane są jako dziwne, niewyjaśnione, uzdolnione, zafiksowane na swojej dziedzinie nauki. W filmach i serialach coraz częściej spotykamy bohaterów ze spektrum autyzmu. 

fot.: portal.librus.pl
 

Filmowi bohaterowie fikcyjni:

  • doktor House - bohater amerykańskiego serialu o tym samym tytule, lekarz specjalizujący się w rozwiązywaniu zagadek związanych z zakażeniem oraz przebiegiem nietypowych chorób,
  • Raymond Babbit - bohater filmu "Rain Man", oparty na autentycznej historii Kima Peeka - autystycznego sawanta (sawant to osoba, która pomimo zaburzenia w rozwoju uznawana jest za geniusza),
  • Shaun Murphy - bohater amerykańskiego serialu "The Good Doctor",
  • Joe, bohater angielskiego serialu BBC "Słowo na A" - serial opisujący typową sytuację zaprzeczenia choroby dziecka, postawieniem diagnozy oraz  pogodzeniem się rodziców z rzeczywistością.

Fikcyjni bohaterowie  książkowi:

  • Christopher Boon - bohater kryminalnej powieści Marka Haddona "Dziwny przypadek psa nocną porą" - Chris jest 15 latkiem, który zna wszystkie liczby pierwsze do 7507, wszystkie kraje świata oraz ich stolice. Książka doczekała się adaptacji teatralnej. Warta polecenia.
  • Michael - bohater komiksu "Face Value Comics" - swoją supermoc buduje na autyzmie, ratuje świat przed różnymi niebezpieczeństwami a jednocześnie zmierza się z niezrozumieniem oraz problemami z komunikacją. Twórca komiksu sam ma autyzm, dlatego świat autystyka przedstawiony w serii jest bardzo realny.
 

Realni bohaterowie z autyzmem:

  • Albert Einstein - fizyk teoretyczny, laureat Nagrody Nobla,
  • Wolfgang Amadeusz Mozart - austriacki kompozytor i wirtuoz gry na instrumentach klawiszowych,
  • Alfred Hitchock - reżyser i producent filmowy, pionier filmów z zakresu thriller psychologiczny,
  • Isaak Newton - fizyk, twórca III zasad dynamiki,
  • Lewis Caroll autor powieści "Alicja z krainy czarów",
  • Andy Warholl - artysta, twórca pop-artu,  
  • Daryl Hannah - amerykańska aktorka,
  • Lionel Messi - piłkarz, kilkukrotny zdobywca tytułu "Najlepszy Piłkarz Świata".
 fot.: portal.librus.pl

BĄDŹMY EMPATYCZNI

A gdybyśmy to my utracili zdolność komunikowania się? Gdybyśmy stracili umiejętność kontrolowania naszych reakcji na dochodzące do nas bodźce? Przypomnijcie sobie, jak reagujecie na różne dźwięki czy zapachy, gdy jesteście chorzy, zmęczeni czy podenerwowani. Jak bardzo denerwuje Was zdanie „Tylko się nie denerwuj!”. A potem przemnóżcie to razy 1000. Tak reaguje autystyk, a jego dziwne i nieadekwatne zachowania mają go uspokoić, zamknąć we własnym świecie – to jego reakcja obronna. 

artykuł powstał na podstawie publikacji I. Grygier "Autyści są wśród nas" dostępnym pod linkiem: https://portal.librus.pl/rodzina/artykuly/autysci-sa-wsrod-nas-co-na-ich-temat-wiemy